Oława. 41 rocznica stanu wojennego

Jestem tu z szacunku. Pochylam głowę przed ludźmi, którzy 41 lat temu oddali swoje życie, część swoje młodości. Okres stanu wojennego zwłaszcza dla młodych ludzi - 20, 30, 40  letnich w tamtym czasie, był okresem ciemności i funkcjonowania z ograniczeniami wywołanymi tamtą sytuacją. To już tradycja, że pod tym pomnikiem kolejny raz apeluję o zgodę. Cały czas będę o tą zgodę apelować, żeby rozmawiać, dogadywać się, aby mieć wspólny cel. Wydaje się, że na sztandarach ten cel jest wspólny, ale drogi do niego dojścia są różne. Liczę na to, że kolejna rocznica wybuchu stanu wojennego będzie nas do tej zgody przybliżać

Ważne jest, że się tutaj spotykamy, że pamiętamy o wydarzeniach już z przed 41 lat. Pamiętamy o ofiarach. Pamiętajmy nie tylko o tych, o których chcemy pamiętać. Pamiętajmy o tych, którzy w okresie stanu wojennego stracili najważniejszą rzecz - złamanie kariery złamanie sumienia, złamanie kręgosłupów moralnych, emigracją, utrata pracy, załamaniem życiowym. Wielu ludzi przeszło przez ten okres cierpiąc. Pamiętajmy o tych wszystkich, którzy ponieśli przez to jakąkolwiek ofiarę.